

ایمان مسیحی تنها یک ایمان فردی نیست. از ابتدای کتاب مقدس، خدا قوم خود را جمع میکند تا با هم او را پرستش کنند. پرستش حقیقی زمانی قدرت مییابد که ایمانداران قلبها و روحهای خود را متحد کنند.
مزمور 22:3: «اما تو قدوسی که بر سرودهای ستایشی اسرائیل جلوس میکنی.» وقتی قوم خدا با هم صدایشان را بلند میکنند، خدا بر پرستش آنان جلوس میکند و حضور خود را بر زمین آشکار میسازد.
ارمیا 49:38: «من تخت خود را در آنجا برپا خواهم کرد.» وقتی در دعا و پرستش متحد میشویم، تخت خدا برپا میشود و اقتدار او آشکار میگردد.
اول قرنتیان 3:16: «آیا نمیدانید که معبد خدایید و روح خدا در شما ساکن است؟» هر ایماندار معبد زندهای است و وقتی با هم جمع میشویم، معبدی عظیمتر شکل میگیرد که حضور خدا در آن آشکار میشود.
یوحنا 4:20-23: پرستندگان راستین پدر را در روح و راستی پرستش خواهند کرد. پرستش حقیقی زمانی اتفاق میافتد که تمام وجود ما هماهنگ با حقیقت خدا شود.
اعمال 2:46-47: وقتی دعا و پرستش ما یکدل باشد، حضور خدا تازه آشکار میشود، دشمن شکست میخورد، ایمان ما قویتر میشود و دیگران جلال خدا را میبینند و به مسیح جذب میشوند.